حضرت آیت الله العظمی عبدالله جوادی آملی

این حکیم متأله، از دانشمندان برجسته ی معاصر و از مفسران ژرف اندیش قرآن کریم، پس از پایان دروس دوره ابتدایی در سال ۱۳۲۵ه.ش وارد حوزه علمیه آمل شد و دروس مقدماتی حوزه را در آنجا آموخت. ایشان پس از ۴ سال به مدرسه مروی تهران رفت و از محضر شخصیت های علمی بزرگ آن عصر، همچون شیخ محمد تقی آملی، علّامه حاج شیخ ابوالحسن شعرانی، محی الدین الهی قمشه ای و محمدحسین فاضل تونی بهره برد. وی در کنار دروس فقه و اصول، به فراگیری علوم عقلی و عرفانی نیز اهتمام ورزید و هم زمان، تدریس علوم اسلامی را آغاز کرد. پس از ورود به قم در سال ۱۳۳۴ه.ش نهایی ترین دروس تخصصی حوزوی را در محضر استادانی چون آیت الله سید محمدحسین بروجردی، آیت الله سید محمد محقّق داماد، آیت الله میرزا هاشم آملی، حضرت امام خمینی رضوان الله تعالی علیه و علّامه طباطبایی فراگرفت. وی ضمن تقریر درس خارج فقه آیت الله العظمی محقّق داماد که بیش از ۱۴ سال به طول انجامید، کتاب های فراوانی از جمله «ولایت فقیه»، «کتاب الحج»، «کتاب الخمس»، «اسرار الصلوة» و «خمس رسائل» را تألیف کرد. وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، با حکمی از سوی امام خمینی رضوان الله تعالی علیه  در مسند قضاوت قرار گرفت و همچنین به عضویت شورای عالی قضایی درآمد. ایشان در انتخابات مجلس خبرگان رهبری (دور اول و دوم) نیز از سوی مردم استان مازندران به نمایندگی آن مجلس برگزیده شد.

———————————————————— 

متن دست‌نوشته‌ی معظّمٌ‌له

بسمه تعالی شانه العزیز

اجتهاد و عدالت حضرت آیت الله جناب آقای حاج سیّد علی خامنه ای دامت برکاته مورد تأیید می باشد.

لازم است امت اسلامی ایّدهم الله در تقویت رهبری معظّم له در بذل نَفْس و نفیس در هیچ گونه نثار و ایثار دریغ نفرمایند، لتکون کلمة الله هی العلیا، و السلام علی من اتّبع الهدی.

جوادی آملی

۳۰ ذیحجه الحرام ۱۴۱۰ ه .ق

۱۳۶۹/۰۵/۰۱